Dutch Christian Vault

[poll]

[poll]

[poll]

[poll]

[poll]

[poll]

[poll]

[poll]

[poll]

[poll]

[poll]

[poll]

Deel 2/2

Vertaling van de afbeelding

ALS JOUW KERK HALLOWEEN VIERT, ZOEK DAN EEN ANDERE KERK.

De afbeelding verwijst naar verschillende feesten, waaronder Samhain, Yule, Imbolc, Ostara, Beltane, Litha, Lughnasadh en Mabon. Dit zijn feesten die voorkomen binnen oude Europese tradities en de moderne heidense jaarcyclus.


---

Van de schoonheid van de herfst naar de duisternis van Halloween

De afgelopen dagen hebben we stilgestaan bij de wonderlijke schoonheid van de herfst. Hoe God de seizoenen heeft ingesteld, hoe de bladeren verkleuren en hoe de natuur zich voorbereidt op de winter.

We zagen hoe zelfs het afsterven van bladeren een belangrijke plaats heeft binnen Gods schepping. Wat op het eerste gezicht dood en vergankelijk lijkt, draagt bij aan nieuw leven.

Wat heeft onze Schepper alles wonderlijk gemaakt!

Maar terwijl de herfst ons zoveel laat zien van Gods wijsheid en grootheid, zien we ook hoe de mens dit prachtige seizoen steeds vaker verbindt aan iets heel anders.

Want langzaam veranderen de herfstversieringen.

De pompoenen krijgen angstaanjagende gezichten. Skeletten verschijnen voor de ramen. Heksen, geesten, demonen en afbeeldingen van de dood worden onderdeel van de versiering.

En op 31 oktober wordt Halloween gevierd.

Voor velen is het slechts een onschuldig verkleedfeest. Een avond waarop kinderen snoep ophalen en volwassenen zich vermaken.

Maar hebben we ons eigenlijk weleens afgevraagd waar dit feest vandaan komt? En belangrijker nog:

Hoe moeten wij hier als christenen tegenover staan?

De oorsprong van Halloween

Halloween heeft een geschiedenis waarin verschillende tradities samenkomen.

Een daarvan is het oude Keltische feest Samhain, dat het einde van de oogstperiode en het begin van de donkere winter markeerde.

Binnen die tradities bestonden overtuigingen over de wereld van de levenden en de doden.

Later ontwikkelde Halloween zich ook vanuit de vooravond van Allerheiligen, dat op 1 november wordt gevierd.

Het huidige Halloween is dus niet simpelweg hetzelfde als het oude Samhain. Toch zijn de verwijzingen naar geesten, duisternis, angst en de dood vandaag duidelijk aanwezig.

En juist daar mogen wij als christenen kritisch bij stilstaan.

Wat zegt de Bijbel?

In Efeze 5:11 lezen we:

'En hebt geen gemeenschap met de onvruchtbare werken der duisternis, maar bestraft ze ook veeleer.'

Dat is een ernstige oproep.

De Bijbel leert ons niet dat wij alles wat de wereld als vermaak beschouwt, zonder nadenken moeten overnemen.

Integendeel.

Wij worden juist opgeroepen om onderscheid te maken tussen licht en duisternis.

In 1 Thessalonicenzen 5:21-22 staat:

'Beproeft alle dingen; behoudt het goede. Onthoudt u van allen schijn des kwaads.'

Dat betekent dat wij niet uitsluitend moeten kijken naar de bedoelingen achter een feest, maar ook naar wat wij ermee uitdragen.

Want wanneer duisternis, hekserij, demonen en de dood worden voorgesteld als iets vermakelijks, mogen wij ons afvragen of dit past bij een leven in navolging van Christus.

En hoe zit het met onze kerken?

Wat mij misschien nog wel het meest zorgen baart, is dat ook sommige kerken Halloweenactiviteiten organiseren.

Soms onder een andere naam, soms vanuit de gedachte dat men op deze manier kinderen en jongeren kan bereiken.

Natuurlijk is het belangrijk om mensen te bereiken met het Evangelie.

Maar moeten wij daarvoor de gebruiken van de wereld overnemen?

De apostel Paulus schrijft in Romeinen 12:2:

'En wordt dezer wereld niet gelijkvormig; maar wordt veranderd door de vernieuwing uws gemoeds.'

Een gemeente behoort juist een plaats te zijn waar het Licht van Christus centraal staat.

Niet een plaats waar de duisternis aantrekkelijk wordt gemaakt.

Dat betekent niet dat ieder kind dat zich verkleedt of snoep ophaalt bewust iets met occultisme te maken heeft. Maar het betekent wel dat ouders en gemeenten een verantwoordelijkheid dragen in wat zij kinderen leren en laten vieren.

Christus is het Licht der wereld

En daarmee komen we terug bij wat we eerder over de herfst hebben geschreven.

De dagen worden korter.

De duisternis neemt toe.

Maar juist in deze periode mogen wij ons herinneren aan de woorden van onze Heere Jezus Christus:

'Ik ben het Licht der wereld; die Mij volgt, zal in de duisternis niet wandelen, maar zal het licht des levens hebben.' — Johannes 8:12

Wat een geweldige tegenstelling!

De wereld maakt van de duisternis een feest.

Maar Christus roept ons om in Zijn licht te wandelen.

Laten we daarom genieten van de prachtige herfst die God ons gegeven heeft. Van de verkleurende bladeren, de oogst, de bossen en alle wonderlijke dingen die Zijn schepping ons laat zien.

Maar laten we daarbij waakzaam blijven en niet gedachteloos alles overnemen wat de wereld ons aanbiedt.

Want niet alles wat als onschuldig vermaak wordt gepresenteerd, is daarom ook iets waaraan een christen behoort deel te nemen.

En laten we vooral onze kinderen leren dat wij de duisternis niet hoeven te vieren.

Wij mogen wandelen in het Licht!

'Want gij waart eertijds duisternis, maar nu zijt gij licht in den Heere; wandelt als kinderen des lichts.'

— Efeze 5:8 (SV)

Groet, Richard

[poll]

[poll]

[poll]

[poll]

𝗦𝗧𝗘𝗘𝗞 𝗨𝗪 𝗛𝗢𝗢𝗙𝗗 𝗡𝗜𝗘𝗧 𝗜𝗡 𝗛𝗘𝗧 𝗭𝗔𝗡𝗗

Het zogenaamde struisvogeleffect is hiervan een mooi voorbeeld: zodra iets moeilijk, ongemakkelijk of confronterend wordt, steekt men spreekwoordelijk de kop in het zand.

Maar waarom doen wij dat?

Ik zie het regelmatig gebeuren. Mensen komen en gaan. Zodra iets hun niet bevalt, of iemand een andere uitleg of voorstelling van bepaalde zaken heeft, zijn zij vertrokken.

Maar is dat niet vreemd?

Het is natuurlijk gemakkelijk om iets weg te klikken, een groep te verlaten of een gesprek af te breken. Wat wij niet meer zien, hoeven wij ook niet meer onder ogen te komen. Het ongemakkelijke gevoel lijkt verdwenen en daarmee doen wij alsof het onderwerp zelf ook niet meer bestaat.

Maar zo werkt het leven niet. En zo behoren wij ook niet met Gods Woord om te gaan.

Wanneer wij samen de Schriften onderzoeken, kan de één tot een andere conclusie komen dan de ander. Betekent dat onmiddellijk dat één van beiden een dwaalleraar is? Betekent het dat wij direct weg moeten lopen, elkaar moeten veroordelen of zelfs moeten zeggen dat iemand verloren gaat?

Nee, broeders en zusters. Zo eenvoudig ligt dat niet.

Natuurlijk bestaan er fundamentele waarheden waarover de Schrift zeer duidelijk spreekt. Niet iedere leer is onschuldig en niet iedere uitleg is juist. Maar wij moeten ook leren onderscheiden tussen het fundament van het geloof en onderwerpen waarover oprechte gelovigen, na onderzoek, verschillend kunnen denken.

De één gelooft bijvoorbeeld dat de aarde rond is en een ander dat zij plat is. De één verwacht vóór de grote verdrukking te worden opgenomen, terwijl een ander gelooft daar doorheen te moeten gaan.

Moeten wij elkaar daarom onmiddellijk afschrijven?

De haas en de schildpad bereiken allebei de eindstreep, maar niet op hetzelfde moment en niet in hetzelfde tempo. Is dat erg? Alleen wanneer het ons om een wedstrijd en om winnen gaat. Maar bij het onderzoeken van Gods Woord moet het niet gaan om wie het snelst is, wie het hardst spreekt of wie gelijk krijgt.

Het moet gaan om wat er geschreven staat.

„Beproeft alle dingen; behoudt het goede.”
— 1 Thessalonicenzen 5:21

De Schrift roept ons niet op om weg te lopen zodra wij iets horen wat niet overeenkomt met onze eigen gedachten. Zij roept ons op om te onderzoeken, te toetsen en het goede te behouden.

Daarom werden de mensen in Berea geprezen:

„En dezen waren edeler dan die te Thessalonica waren, als die het Woord ontvingen met alle toegenegenheid, onderzoekende dagelijks de Schriften, of deze dingen alzo waren.”
— Handelingen 17:11

Zij namen niet alles zomaar aan, maar wezen het ook niet zomaar af. Zij pakten de Schriften erbij en onderzochten of hetgeen hun verteld werd werkelijk geschreven stond.

Dat vraagt om geestelijke ruggengraat.

Niet iedere andere gedachte is onmiddellijk dwaalleer. Niet ieder verschil betekent dat wij geen gemeenschap meer kunnen hebben. En het feit dat iemand een andere conclusie trekt, betekent niet automatisch dat die persoon onoprecht is of Gods Woord verwerpt.

Maar andersom geldt hetzelfde: omdat iets ons ongemakkelijk maakt, mogen wij het niet zonder onderzoek terzijde schuiven.

Wanneer iets u beangstigt, boos maakt of onmiddellijk doet wegvluchten, onderzoek dan eerst uzelf. Waar komt die reactie vandaan? Is het werkelijk omdat hetgeen gezegd wordt tegen Gods Woord ingaat? Of wordt misschien een overtuiging aangeraakt die u altijd als vanzelfsprekend hebt aangenomen?

„Die antwoord geeft, eer hij zal gehoord hebben, dat is hem dwaasheid en schande.”
— Spreuken 18:13

Luister eerst. Onderzoek daarna. Leg de Schriften naast elkaar. Stel vragen. Weerleg elkaar vanuit Gods Woord en doe dat in liefde.

Wij hoeven het niet over ieder onderwerp volledig met elkaar eens te worden. Wij zijn mensen en ons verstand is beperkt. Maar wij mogen elkaar wel helpen om steeds opnieuw terug te keren naar de Schrift.

„Opdat wij niet meer kinderen zouden zijn, die als de vloed bewogen en omgevoerd worden met allen wind der leer.”
— Efeze 4:14

Broeders en zusters, loop daarom niet zomaar weg omdat iemand een andere visie heeft. Word niet als een golf die heen en weer bewogen wordt door ieder gevoel, ieder bericht of iedere leer.

Blijf staan.
Blijf luisteren.
Blijf vragen.
Blijf onderzoeken.
En pak bovenal Gods Woord erbij.

Niet om een discussie te winnen, maar om samen dichter bij de waarheid te komen.

Wij hoeven niet allemaal even snel te gaan. Wij moeten wel allemaal bereid zijn ons door Gods Woord te laten onderwijzen en corrigeren.

Steek daarom uw hoofd niet in het zand wanneer het moeilijk wordt. Onderzoek alle dingen, behoud het goede en laat de Schrift onze gedachten vormen — ook wanneer dat soms ongemakkelijk is.

Groet,
Richard

𝗣𝗘𝗥𝗦𝗢𝗢𝗡𝗟𝗜𝗝𝗞 𝗧𝗢𝗧 𝗦𝗟𝗢𝗧

Ook ik heb mijn menselijke verstand en gedachten over hoe de aarde eruitziet en hoe bepaalde dingen in elkaar zouden kunnen zitten. Juist daarom heb ik geprobeerd dat in deze studie zoveel mogelijk opzij te zetten.

Dit onderzoek is, voor zover wij het konden vinden en begrijpen, enkel en alleen opgebouwd vanuit de Schrift. Niet vanuit wat ik zelf graag zou willen geloven, niet vanuit een bepaald wereldmodel, maar vanuit de vraag:

Wat zegt Gods Woord werkelijk?

Ik ben een mens en ik kan fouten maken. Daarom probeer ik mij zoveel mogelijk achter Gods Woord te verschuilen en het zo getrouw mogelijk door te geven. Waar de Schrift duidelijk spreekt, mogen wij duidelijk spreken. Waar de Schrift niets zegt, moeten wij voorzichtig zijn.

Ik hoop dat u iets aan deze studie mag hebben. Deel haar gerust verder. Misschien zet het iemand aan het denken, helpt het iemand opnieuw Gods Woord te openen of mag het iemand tot zegen zijn.

Ik wens u allen Gods zegen.

“Hij moet wassen, maar ik minder worden.”
— Johannes 3:30

Niet wij, niet onze naam, niet onze kennis, maar:

Hij meer.

Alle eer komt onze Almachtige God toe.

Groet,
Richard


begin van de studie:

𝗛𝗢𝗘 𝗟𝗔𝗔𝗧 𝗚𝗢𝗗 𝗗𝗘 𝗪𝗘𝗥𝗘𝗟𝗗 𝗔𝗔𝗡 𝗢𝗡𝗦 𝗭𝗜𝗘𝗡?

𝗗𝗘𝗘𝗟 𝟱/𝟱 — 𝗪𝗔𝗔𝗥 𝗚𝗔𝗔𝗧 𝗗𝗘𝗭𝗘 𝗪𝗘𝗥𝗘𝗟𝗗 𝗡𝗔𝗔𝗥𝗧𝗢𝗘?


We begonnen dit onderzoek bij de eerste woorden van de Bijbel:

“In den beginne schiep God den hemel en de aarde.”
— Genesis 1:1

Maar het verhaal eindigt daar niet.

De schepping die wij vandaag kennen, blijft niet eeuwig in haar huidige toestand.


𝗛𝗘𝗠𝗘𝗟 𝗘𝗡 𝗔𝗔𝗥𝗗𝗘 𝗭𝗨𝗟𝗟𝗘𝗡 𝗩𝗢𝗢𝗥𝗕𝗜𝗝𝗚𝗔𝗔𝗡

Jezus zegt:

“De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar Mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan.”
— Mattheüs 24:35

Petrus spreekt eveneens over een toekomstig oordeel.

Hij trekt daarbij een lijn tussen:

𝗗𝗘 𝗭𝗢𝗡𝗗𝗩𝗟𝗢𝗘𝗗 — WATER

en

𝗛𝗘𝗧 𝗧𝗢𝗘𝗞𝗢𝗠𝗦𝗧𝗜𝗚𝗘 𝗢𝗢𝗥𝗗𝗘𝗘𝗟 — VUUR

De huidige hemel en aarde zijn dus niet de uiteindelijke toestand.


𝗘𝗘𝗡 𝗡𝗜𝗘𝗨𝗪𝗘 𝗛𝗘𝗠𝗘𝗟 𝗘𝗡 𝗘𝗘𝗡 𝗡𝗜𝗘𝗨𝗪𝗘 𝗔𝗔𝗥𝗗𝗘

Petrus schrijft:

“Maar wij verwachten, naar Zijn belofte, nieuwe hemelen en een nieuwe aarde, in dewelke gerechtigheid woont.”
— 2 Petrus 3:13

En Johannes ziet:

“En ik zag een nieuwen hemel en een nieuwe aarde…”
— Openbaring 21:1

Zie de prachtige lijn door de gehele Bijbel:

Genesis begint met:

𝗛𝗘𝗠𝗘𝗟 𝗘𝗡 𝗔𝗔𝗥𝗗𝗘.

Openbaring eindigt met:

𝗘𝗘𝗡 𝗡𝗜𝗘𝗨𝗪𝗘 𝗛𝗘𝗠𝗘𝗟 𝗘𝗡 𝗘𝗘𝗡 𝗡𝗜𝗘𝗨𝗪𝗘 𝗔𝗔𝗥𝗗𝗘.


𝗚𝗢𝗗 𝗕𝗜𝗝 𝗗𝗘 𝗠𝗘𝗡𝗦𝗘𝗡

Dan lezen we iets schitterends:

“Zie, de tabernakel Gods is bij de mensen, en Hij zal bij hen wonen…”
— Openbaring 21:3

De uiteindelijke christelijke hoop is dus veel rijker dan het beeld dat mensen na hun dood voor altijd ergens als geesten tussen de wolken leven.

De Schrift spreekt over:

opstanding,

een nieuwe hemel,

een nieuwe aarde,

en God Die bij Zijn volk woont.


𝗚𝗘𝗘𝗡 𝗗𝗢𝗢𝗗 𝗠𝗘𝗘𝗥

Openbaring 21:4 zegt:

“…en de dood zal niet meer zijn; noch rouw, noch gekrijt, noch moeite zal meer zijn…”

Denk terug aan Genesis.

Daar kwam de dood.

Daar kwam verdriet.

Daar kwam moeite.

Daar kwam de vloek.

Maar aan het einde van de Schrift lezen we:

𝗗𝗘 𝗗𝗢𝗢𝗗 𝗭𝗔𝗟 𝗡𝗜𝗘𝗧 𝗠𝗘𝗘𝗥 𝗭𝗜𝗝𝗡.


𝗚𝗘𝗘𝗡 𝗩𝗟𝗢𝗘𝗞 𝗠𝗘𝗘𝗥

Openbaring 22:3:

“En geen vervloeking zal er meer tegen iemand zijn…”

En daarmee wordt de verbinding met Genesis nog duidelijker.


𝗚𝗘𝗡𝗘𝗦𝗜𝗦

De vloek komt.

De toegang tot de boom des levens wordt afgesloten.

De mens wordt uit de hof verdreven.

De dood komt.


𝗢𝗣𝗘𝗡𝗕𝗔𝗥𝗜𝗡𝗚

De vloek verdwijnt.

De boom des levens verschijnt opnieuw.

God woont bij Zijn volk.

De dood is er niet meer.


Van Genesis tot Openbaring loopt één grote lijn.


𝗘𝗡 𝗛𝗘𝗧 𝗟𝗜𝗖𝗛𝗧?

We zagen in deel 1 iets bijzonders.

In Genesis verschijnt het licht vóórdat de zon wordt genoemd.

En kijk nu eens naar het einde.

Over het nieuwe Jeruzalem staat:

“En de stad behoeft de zon en de maan niet, dat zij in dezelve zouden schijnen; want de heerlijkheid Gods heeft haar verlicht, en het Lam is haar Kaars.”
— Openbaring 21:23

Het begon bij God.

En het eindigt bij God.

𝗚𝗼𝗱 𝗶𝘀 𝘂𝗶𝘁𝗲𝗶𝗻𝗱𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸 𝗱𝗲 𝗕𝗿𝗼𝗻 𝘃𝗮𝗻 𝗵𝗲𝘁 𝗹𝗶𝗰𝗵𝘁.


𝗠𝗔𝗔𝗥 𝗪𝗜𝗘 𝗦𝗧𝗔𝗔𝗧 𝗜𝗡 𝗛𝗘𝗧 𝗠𝗜𝗗𝗗𝗘𝗟𝗣𝗨𝗡𝗧?

Wanneer we nu alle vijf delen overzien, kunnen we gemakkelijk blijven hangen bij vragen over:

de aarde,

het uitspansel,

de wateren,

de hemel,

de afgrond,

engelen,

geestelijke machten,

Adam,

of de toekomst van deze wereld.

Maar geen van die dingen vormt het middelpunt van Gods Woord.

Het middelpunt is:

𝗝𝗘𝗭𝗨𝗦 𝗖𝗛𝗥𝗜𝗦𝗧𝗨𝗦.


“Want door Hem zijn alle dingen geschapen…”
— Kolossenzen 1:16

“Alle dingen zijn door Hetzelve gemaakt…”
— Johannes 1:3

En dan gebeurt het onvoorstelbare:

“En het Woord is vlees geworden, en heeft onder ons gewoond…”
— Johannes 1:14


𝗗𝗘 𝗦𝗖𝗛𝗘𝗣𝗣𝗘𝗥 𝗞𝗢𝗠𝗧 𝗭𝗜𝗝𝗡 𝗘𝗜𝗚𝗘𝗡 𝗦𝗖𝗛𝗘𝗣𝗣𝗜𝗡𝗚 𝗕𝗜𝗡𝗡𝗘𝗡

Degene door Wie hemel en aarde gemaakt zijn, wordt Mens.

Hij loopt over de aarde die door Hem gemaakt is.

Hij gebiedt de zee.

Hij gebiedt de wind.

Demonen gehoorzamen Hem.

Ziekten wijken.

Blinden zien.

Doden worden opgewekt.

Bij het graf van Lazarus zegt Hij slechts:

“Lazarus, kom uit!”
— Johannes 11:43

En zelfs de dood moet gehoorzamen.


𝗘𝗡 𝗗𝗔𝗡 𝗚𝗔𝗔𝗧 𝗖𝗛𝗥𝗜𝗦𝗧𝗨𝗦 𝗭𝗘𝗟𝗙 𝗗𝗘 𝗗𝗢𝗢𝗗 𝗜𝗡

Maar de dood kan Hem niet vasthouden.

Petrus zegt:

“Welken God opgewekt heeft, de smarten des doods ontbonden hebbende, alzo het niet mogelijk was, dat Hij van denzelven dood zou gehouden worden.”
— Handelingen 2:24

𝗖𝗵𝗿𝗶𝘀𝘁𝘂𝘀 𝗶𝘀 𝗼𝗽𝗴𝗲𝘀𝘁𝗮𝗮𝗻.

En daarom is de christelijke hoop niet gebaseerd op een theorie over de wereld.

Onze hoop is gevestigd op een levende Heere.


𝗗𝗘 𝗚𝗥𝗢𝗧𝗘 𝗕𝗜𝗝𝗕𝗘𝗟𝗦𝗘 𝗟𝗜𝗝𝗡

𝗚𝗢𝗗
↓
𝗦𝗖𝗛𝗘𝗣𝗣𝗜𝗡𝗚 — “𝗭𝗘𝗘𝗥 𝗚𝗢𝗘𝗗”
↓
𝗔𝗗𝗔𝗠 𝗘𝗡 𝗘𝗩𝗔
↓
𝗭𝗢𝗡𝗗𝗘𝗩𝗔𝗟
↓
𝗩𝗟𝗢𝗘𝗞 — 𝗗𝗢𝗢𝗗 — 𝗩𝗘𝗥𝗗𝗘𝗥𝗙
↓
𝗭𝗢𝗡𝗗𝗩𝗟𝗢𝗘𝗗
↓
𝗚𝗘𝗩𝗔𝗟𝗟𝗘𝗡 𝗪𝗘𝗥𝗘𝗟𝗗
↓
𝗝𝗘𝗭𝗨𝗦 𝗖𝗛𝗥𝗜𝗦𝗧𝗨𝗦 𝗪𝗢𝗥𝗗𝗧 𝗠𝗘𝗡𝗦
↓
𝗛𝗘𝗧 𝗞𝗥𝗨𝗜𝗦
↓
𝗗𝗘 𝗢𝗣𝗦𝗧𝗔𝗡𝗗𝗜𝗡𝗚
↓
𝗗𝗘 𝗪𝗘𝗗𝗘𝗥𝗞𝗢𝗠𝗦𝗧
↓
𝗛𝗘𝗧 𝗢𝗢𝗥𝗗𝗘𝗘𝗟
↓
𝗡𝗜𝗘𝗨𝗪𝗘 𝗛𝗘𝗠𝗘𝗟 𝗘𝗡 𝗡𝗜𝗘𝗨𝗪𝗘 𝗔𝗔𝗥𝗗𝗘
↓
𝗚𝗘𝗘𝗡 𝗗𝗢𝗢𝗗 𝗠𝗘𝗘𝗥
𝗚𝗘𝗘𝗡 𝗩𝗟𝗢𝗘𝗞 𝗠𝗘𝗘𝗥
𝗚𝗢𝗗 𝗕𝗜𝗝 𝗗𝗘 𝗠𝗘𝗡𝗦𝗘𝗡


𝗧𝗢𝗧 𝗦𝗟𝗢𝗧

Misschien is dit uiteindelijk wel de belangrijkste les uit ons gehele onderzoek.

Niet:

Hoe groot is de aarde?

Niet:

Hoe kunnen wij ieder onderdeel van het uitspansel technisch tekenen?

Maar:

𝗩𝗔𝗡 𝗪𝗜𝗘 𝗜𝗦 𝗗𝗘𝗭𝗘 𝗪𝗘𝗥𝗞𝗘𝗟𝗜𝗝𝗞𝗛𝗘𝗜𝗗?

Van God.

Wie heeft haar gemaakt?

God.

Wie heeft haar grenzen gesteld?

God.

Wie kent alle dingen die voor onze ogen verborgen zijn?

God.

Wie heeft de mens gemaakt?

God.

Wie bepaalt wat goed en kwaad is?

God.

Wie kan de mens redden van zonde en dood?

𝗝𝗘𝗭𝗨𝗦 𝗖𝗛𝗥𝗜𝗦𝗧𝗨𝗦.


Wij waren er niet toen God de aarde grondde.

Wij hebben de hemel niet uitgespannen.

Wij hebben de zee haar grens niet gegeven.

Wij hebben de sterren hun namen niet gegeven.

Wij hebben de mens de adem des levens niet ingeblazen.

En wij hebben de dood niet overwonnen.

𝗚𝗢𝗗 𝗪𝗘𝗟.


Daarom eindigen we waar we begonnen:

𝗚𝗼𝗱𝘀 𝗪𝗼𝗼𝗿𝗱 𝗰𝗼𝗿𝗿𝗶𝗴𝗲𝗲𝗿𝘁 𝗼𝗻𝘇𝗲 𝗶𝗱𝗲𝗲ë𝗻;
𝘄𝗶𝗷 𝗰𝗼𝗿𝗿𝗶𝗴𝗲𝗿𝗲𝗻 𝗚𝗼𝗱𝘀 𝗪𝗼𝗼𝗿𝗱 𝗻𝗶𝗲𝘁.


“In den beginne schiep God den hemel en de aarde.”
— Genesis 1:1

En Degene door Wie alle dingen geschapen zijn, zegt aan het einde:

“Ik ben de Alfa, en de Omega, het Begin en het Einde, de Eerste en de Laatste.”
— Openbaring 22:13


𝗦𝗢𝗟𝗜 𝗗𝗘𝗢 𝗚𝗟𝗢𝗥𝗜𝗔

Groet, Richard